محمد بن هندوشاه نخجوانى
304
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
گشته در ملازمت تقاعد « 1 » مىنمايد « 2 » و بسبب استيلاى توهمات اينجا « 3 » نمىآيد بدان سبب اين حكم نفاذ يافت « 4 » تا چون واقف گردد « 5 » بسبب وجهى كه نوكران او بردهاند خايف و مستشعر و متوهم نگردد و بفراغت خاطر توجه نمايد تا بمرحمت و عاطفت اختصاص يابد نوع سوم ملك جلال الدين معلوم داند كه درين وقت عرضه داشتند كه عليخواجه كه جهت تحصيل ( * ) وجوهات متوجهء « 6 » اصفهان « 7 » شده بود مبالغى نقود و اجناس و چهار پايان خاصه كه باهتمام او بوده بتلف رسانيده است « 8 » و تصرفات فاحش كرده و از خوفى كه برو مستولى شده پناه به او برده است و او را شفيع انگيخته تا بشفاعت او در سلك عفو انخراط يابد ( * ) بنابر ان « 9 » اين حكم نفاذ يافت تا چون واقف گردد او را بعنايت و عاطفت ما « 10 » مستظهر گردانيده بدين جانب فرستد چه در رعايت و محافظت او اهمال نرود و اگر زيانى « 11 » مالى شده « 12 » سهل باشد الخلف على « 13 » الله تعالى « 14 » عليخواجه
--> ( 1 ) - پ : تقاعدى . ( 2 ) پ : مينمايند . ( 3 ) پ ج : به حضرت ( 4 ) - آ : حذف شده . ( 5 ) ج : كردند . ( * 6 ) ت : متوجهات ( 7 ) ب : اصفاهآن . ( 8 ) ث : حذف شده . ( * 9 ) ت : بدان سبب ( 10 ) - پ ج : حذف شده . ( 11 ) - ب : زيان ، پ ث : زيادتى . ( 12 ) - پ : ستده . ( 13 ) - ت : عند . ( 14 ) - ت : حذف شده .